Film Wad 'grootste bioscooppremière ooit'

De belangrijkste eregast meldde zich af, maar dat was het enige smetje op wat ,,de grootste bioscooppremière van Europa’’ werd genoemd.

Temidden van de genodigden overhandigde filmmaker Ruben Smit het boek WAD aan Lutz Jacobi. FOTO MARCEL VAN KAMMEN

Temidden van de genodigden overhandigde filmmaker Ruben Smit het boek WAD aan Lutz Jacobi. FOTO MARCEL VAN KAMMEN

Een immens scherm van 20 bij 7 meter op het toneel van de Stormruiter in het WTC in Leeuwarden. Met dus op de achtergrond een waddenlandschap. Er waren maar liefst 2300 bezoekers, onder wie 500 speciale gasten. Het kon niet mooier, maandagavond bij de première van de film WAD van Ruben Smit.

De genodigden, vooral relaties van sponsors en veel natuurbeschermers die op het wad passen, kwamen een paar uur van tevoren al in de stemming met een voorbeschouwing van de filmmaker zelf.

Minister Schouten moet verstek laten gaan

Er was ook de aanbieding van het eerste exemplaar van het fotoboek dat gemaakt is met de film als basis. Daar zou minister Carola Schouten voor naar Leeuwarden komen. De bewindsvrouw schitterde echter door afwezigheid. Vrijdag al had ze zich laten afmelden. Kabinetsverplichtingen waren het excuus.

En zo was het Lutz Jacobi, directeur van de Waddenvereniging, die de honneurs waarnam. Ze zorgde voor een kritische noot: ,,Wat is er nou belangrijk voor een minister van natuur? Dan moet je hier toch zijn?’’

'Verwondering en bewondering'

Jacobi sloeg Smit haar arm om z’n schouder: ,,Laten we er een heel mooi jaar voor de wadden van maken. Je bent al een held genoemd. En terecht. Je geeft de kijker de verwondering en bewondering mee.’’

Smit bleef er kalm onder. Ontspannen bewoog hij zich tussen zijn gasten: ,,Ik kan er nou toch niks meer aan veranderen.’’

Hij hield nog wel een inleiding, met een trailer als voorafje. Het maakte duidelijk dat het een hels karwei moet zijn geweest om zo’n film te maken.

Dagen in een schuiltent, 'constant in de herrie'

Vijf jaar lang was hij ermee bezig. Hij formeerde een team van vijftien man, waarvan de camera- en geluidsmensen bij nacht en ontij op het wad te vinden waren. Letterlijk: soms met zware storm en 's winters in ijzige kou.

Hij liet zien hoe hij zich in een mobiele schuiltent in een kolonie grote sterns voortbewoog. ,,Dagenlang, constant in de herrie. Daar word je helemaal gek van.’’ En uiteindelijk ging ook dat weer over: ,,Ik kan het nog navertellen.’’

En het filmpubliek? Aan de oeh’s en aah’s bij gevoelige beelden te horen, genoot het met volle teugen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland
Film Wad
Culturele Hoofdstad