Voor Aziaten is Hanky Panky Shanghai geen onschuldig kinderliedje, Meneer Cheung uit Ik hou van Holland geen satire en sambalbij geen grap. Verenigd in Asian Raisins maakt de jonge generatie een vuist tegen verholen racisme. Wei Lun Lam en Jingliu Poelstra over de impact van dagelijkse spotternij.

Als Wei Lun Lam – geboren in Groningen, Chinese ouders – terugdenkt aan de verjaardagen op zijn multiculturele basisschool in Hoogezand dan kan hij het ongemak weer voelen. Hoe hij daar stond te midden van zijn Turkse, Marokkaanse en Nederlandse klasgenootjes die, terwijl ze luidkeels Hanky Panky Shanghai zongen, met hun wijsvingers hun ogen tot spleetjes trokken. Wei Lun deed gewoon mee met de klas. Hij was een kind, wist niet beter. Maar prettig was het niet.