‘Eurokneus’ schrijft frustraties met schuldsanering van zich af

Co Eppink uit Franeker schreef een boek over de drie jaar dat hij in de schuldsanering zat. Tot twee cijfers achter de komma geeft hij zich bloot.

,,Ik zal nooit meer een nieuwe auto kopen’’, zegt Co Eppink nadat hij een boek schreef over drie jaar in de schuldsanering. FOTO CATRINUS VAN DER VEEN

,,Ik zal nooit meer een nieuwe auto kopen’’, zegt Co Eppink nadat hij een boek schreef over drie jaar in de schuldsanering. FOTO CATRINUS VAN DER VEEN

Hij wil niemand beschuldigen. ,,Het is heel gemakkelijk om te gaan wijzen, maar dat ik in de schuldsanering kwam, daar was ik zelf bij. Ik liet het toe.’’ Co Eppink schreef zijn boek Bijten op een houtje niet om met de beschuldigende vinger te wijzen. Het schrijven verlichtte zijn periode in de schuldsanering. ,,De aanvraag om in aanmerking te komen voor schuldsanering voelde pijnlijk aan. Dat gevoel zou erger geweest zijn als ik er niet over geschreven zou hebben.’’

Tante Wehkamp en familie Neckermann

Zijn relaas begint voor de periode in de WSNP (Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen). Eppink, vader van twee dochters en al jaren werkzaam in de zuivel bij FrieslandCampina, is vijftig en staat op het punt te scheiden. Schulden zijn er dan al: een achterstand in de hypotheekbetaling van zijn vrijstaande huis in Herbayum, leningen om achterstallig onderhoud weg te werken en de rekeningen van ,,tante Wehkamp en de familie Neckermann’’. Schuldeisers kloppen aan de deur, terwijl daar na de scheiding de alimentatie bij komt.

Eppink weet nog dat hij één ding niet wilde: in de schuldsanering raken. ,,Dat nooit, dacht ik, dan word je gezien als een eurokneus, ben je dom en hoor je er niet bij.’’ Dus nam hij er naast zijn vijfploegendienst twee baantjes bij: post bezorgen in Herbayum en schoonmaken in de havens van Harlingen. Tot zijn schouder begon op te spelen en een operatie (neerplastiek) nodig bleek te zijn. Terwijl hij rustig en vredig bijkwam ,,besloot ik het gevecht tegen de schuldeisers op te geven en WSNP aan te vragen’’.

Kale cijfers

Het huis, gekocht voor 220.000 euro, levert bij verkoop nog maar 132.500 euro op. Een ton schuld die bij de al bestaande berg op kwam. In zijn boek somt Eppink de kale cijfers op: op 1 januari 2014 heeft hij een schuld van 200.882,52 euro. In 36 maanden droeg hij gemiddeld 1037,38 euro per maand af aan de boedelpot die zijn bewindvoerder later over de schuldeisers zou verdelen. Soms droeg hij meer af omdat vakantiegeld, feestdagentoeslagen en onregelmatigheidstoeslagen ook in de pot verdwenen. Uiteindelijk loste hij 40.494,12 euro af. Een bedrag dat afging van het totale salaris van 98.000 euro dat hij die drie jaar verdiende.

Het loonbeslag voelt of er ,,een scheermes over mijn loonstrook gaat’’. Eppink wil hiermee ook waarschuwen. Zodra je in de schuldsanering komt, word je rekening geblokkeerd en kun je geen cent meer opnemen. Daar komt bij dat je post dertien maanden via de bewindvoerder gaat. ,,Je krijgt het na enige tijd gebundeld in een grote envelop met het stempel van de WSNP erop.’’

Bureaucratisch afgebrand

Eppink benadrukt dat het rondkomen in die drie jaar niet eens het grootste probleem was. Het was vooral het gevecht tegen de instanties, het eindeloze doorverbinden, niet teruggebeld worden, niet bekend zijn bij instanties waar je al jaren zaken mee doet en het invullen van bergen formulieren die soms doodleuk ,,niet ontvangen’’ waren, ook al waren ze aangetekend verstuurd of persoonlijk afgeleverd. ,,Ik was op een gegeven moment bureaucratisch afgebrand.’’

Het deed dan ook zeer als mensen zeiden: ,,Goedkoper kun je niet van die dure hypotheek afkomen. Effe drie jaar op een houtje bijten en dan ben je overal van af.’’ Eppink: ,,Het is tot een goed eind gekomen, maar het is absoluut geen sprookje. Het voelde of ik drie jaar de gevangenis inging.’’

In het boek omschrijft hij de schuldsanering als ,,een vorm van topsport’’. Dat klopt, blijkt uit het voorwoord van Marieke Henselmans, de ‘bespaarkoningin van Nederland’. Zij schrijft dat slechts vier procent van de mensen met problematische schulden de schuldhulpverlening met succes weet af te sluiten. In Nederland leven 700.000 mensen met problematische schulden.

Dolend in een dierentuin

Eppink is inmiddels verhuisd naar een appartement in Franeker, maar vond in zijn huurhuis in Achlum de rust om zijn boek te schrijven. Vandaar dat hij het eerste exemplaar zaterdag in dit dorp presenteert. Een van de lessen die hij geleerd heeft, is de waarde van geld. ,,Ik zal nooit meer een nieuwe auto kopen. Een oude is ook goed.’’ Ook adviseert hij ieder die het traject in moet om alle gesprekken op te nemen. Hij legde in totaal 110 gesprekken vast.

Toen Eppink het traject in ging nam hij zich drie dingen voor: blijf eerlijk, schrijf de waarheid en blijf positief. Dat was niet altijd makkelijk: ,,Ik was bang dat mijn bewindvoerder achter elke struik of boom zou zitten, loerend of ik me wel aan de spelregels zou houden. Soms voelde ik me als een zwerver, ronddolend in een afgesloten dierentuin met allemaal openstaande kooideurtjes van roofdieren.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Friesland