Gamereview | Bloeddorstige weerwolf

Het was vorige week echt de tijd voor een game met een weerwolf. De volle maan hing immers aan de hemel dus wie weet kon je er ook eentje in het echt spotten. Mij lukte dat niet maar dat werd gecompenseerd door de actie-RPG Werewolf: The Apocalypse - Earthblood.

Werewolf: The Apocalypse - Earthblood.

Werewolf: The Apocalypse - Earthblood.

De game speelt zich af in de World of Darkness en de fans hebben wellicht al eens kennisgemaakt met The Apocalypse. Voor de nieuwkomers is het wel even puzzelen waar het nu precies allemaal om draait.

Gelukkig is er een flinterdun verhaaltje. Je speelt de weerwolf Cahal. Omdat hij zijn woede-uitbarstingen niet onder controle had, werd hij verbannen. Jaren later keert Cahal terug naar zijn voormalige stam. Deze keer om ze te redden uit de klauwen van oliemaatschappij Endron International.

Het bedrijf wordt aangestuurd door het corrupte Wyrm, dat alle grondstoffen op meedogenloze wijze aan de planeet onttrekt. Daarmee zijn alle levende wezens in gevaar. Alleen een weerwolf kan de aarde van de ondergang redden.

Hoe? Het komt erop neer dat je als woedende weerwolf alles en iedereen op je weg aan stukken scheurt en ramt.

Eigenlijk is het de bedoeling om alle drie de gedaantes te gebruiken die Cahal, een verder uitdrukkingloze figuur met wie je beslist geen band opbouwt, aan kan nemen. De mens Cahal kan mensen ondervragen, schakelaars bedienen en heeft een kruisboog waarmee hij vijanden of een camera kan uitschakelen. Vanuit de stealthmodus kan hij bovendien mensen van achteren besluipen en uitschakelen.

De tweede vorm die hij kan aannemen is die van wolf. Handig om gebieden te verkennen en uit te vogelen hoe je er doorheen kunt kruisen. De derde, genaamd Crinos, is een woedende, bloeddorstige weerwolf die als een waanzinnige afrekent met alles en iedereen.

Het is volgens ontwikkelaar Cyanide zaak om slim af te wisselen tussen de drie gedaantes. Echter, de stealthmodus is saai. Als je iemand hebt ondervraagd of stiekem een deur hebt geopend, is transformatie tot de bloeddorstige vechtmachine meestal genoeg.

Vechten is het meest interessante deel van de game. Er is een grote variatie aan vijanden en zoals het een goed weerwolf betaamt, is hij niet immuun voor de zilveren kogels die op hem worden afgevuurd. De gevechten zijn intens en bloederig en echt wel de moeite waard.

Alleen is dat onvoldoende om de game uit de middenmoot te trekken. Met de graphics, het acteerwerk en de zielloze karakters is het een echte B-film. Maar ook die kan op een avond met een volle maan aan de hemel best voor een paar uurtjes vermaak zorgen.

Werewolf: The Apocalypse – Earthblood, gespeeld op PS4. Ook verkrijgbaar op PS5, Xbox One en Series X|S en PC. Ontwikkelaar Cyanide, uitgever Nacon. Leeftijd 18+.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
Play
Gaming