S10 op het Songfestival, Froukje in Groningen en het nieuwe omfloerste album van een kwartet sterke vrouwen uit LA. Dit viel muziekexpert Jacob Haagsma deze week op in de pop

S10 tijdens haar optreden in de halve finale van het Eurovisie Songfestival. Foto: EPA

Muziekredacteur Jacob Haagsma heeft het maar druk met popmuziek en wijde omstreken. Wat viel hem deze week allemaal op? We vragen het hem.
Lees meer over
Muziek

Wat is er deze week weer aan de hand in muziekland?

Nou, we zouden misschien wel willen, maar we kunnen echt niet heen om het Eurovisie Songfestival . Zeker niet nu S10 het in de halve finale zo goed deed, met dat goudeerlijke, intieme liedje De diepte . Dat zal de mensen leren die zich hardop afvroegen waarom we zo’n minder bekende zangeres afvaardigden en niet bijvoorbeeld geheide feestnummers als Goldband of Snollebollekes.

Maar op ons hoofdkwartier hebben we S10, Stien den Hollander, al langer in de peiling. En dus heb ik er wel vertrouwen in. Al gaat ze het natuurlijk niet winnen van Oekraïne .

Toen Douwe Bob in 2016 meedeed, lukte het je nog om de nodige Friese connecties uit de hoge hoed te toveren. Hoe is dat bij S10?

We bedachten net op tijd dat de manager van S10 Froukje Bouma is, Friezin maar geboren in Appingedam. Dus dan is die snel even gebeld. Ze was, volkomen terecht, euforisch na het succes van S10 bij die eerste halve finale. Dat was even leuk bijkletsen . Ze heeft trouwens ook Wende en voornaamgenote Froukje in haar roster .

Dat werpt vruchten af: Wende coachte S10 bij haar performance, de partner van Wende klust in dit verband bij als creative director en Froukje kwam langs om geestelijke bijstand te verlenen. Die ontbeet woensdagochtend nog gezellig mee maar vloog toen weer naar Nederland. Ze moest immers nog optreden in De Oosterpoort in Groningen.

Wende , Froukje, S10: die Froukje Bouma heeft een mooie stal vol eigenwijs vrouwelijk talent. Het lijkt jouw albumrecensiebeleid wel.

Ze werkte eerst bij Spec Entertainment, het bedrijf van Ali B en zijn vrouw Breghje Kommers. In die hoedanigheid deed ze het management van rappers als Boef en Ronnie Flex. Niet dat ik daarmee een verband wil suggereren, hoor.

Dat zal wel niet. Welke vrouw heb je deze week weer naar je albumrubriekhoekje gesleept?

Vier stuks zelfs: die van kwartet Warpaint uit Los Angeles. Hun nieuwe album Radiate Like This , het eerste in zes jaar tijd, is een wondertje van omfloerste sferen, afgeronde hoeken, intieme fluisteringen.

Je zou haast zeggen: typisch vrouwelijk.

Pas op hè, dat is glad ijs tegenwoordig. Het is wel zo dat het tegenwoordig vrij normaal is als er vrouwen in de band zitten, of dat er helemaal geen mannen aan te pas komen. Dat lag veertig jaar geleden toch net even anders.

Als er dan zulke bands opdoken, zoals Raincoats , Slits en iets later Throwing Muses , werd er in de pers wel eens werk gemaakt van typisch vrouwelijke elementen, waarbij het dan vaak ging om een wat lossere omgang met ritmes. Bleek er bij die bands juist vaak een man achter de trommels te zitten. Dus ja, dat mijnenveld, ik trap er niet in.

Nieuws

menu