Een te harde drumklap, het tweede album van de Working Men’s Club en Engelse scholieren die New Order zingen voor het goede doel. Dit viel muziekexpert Jacob Haagsma deze week op in de pop

Leerlingen van een school in Manchester zingen New Order's Ceremony voor het goede doel.

Muziekredacteur Jacob Haagsma heeft het maar druk met popmuziek en wijde omstreken. Wat viel hem deze week allemaal op?
Lees meer over
Muziek

En, al klaar voor het weekend?

Man, ik heb het vorige weekend nog in de benen. Toen beleefde Leeuwarden het festival Welcome To The Village , dat na twee coronajaren ook eindelijk weer mocht. Niet op de magische oude stek, recreatiegebied de Groene Ster, maar het werkte wonderwel in de binnenstad.

Ook buiten?

Nou, er was één buitenpodium, en de eerste avond hadden we daar ook live-acts. De rest van het weekend waren die plotsklaps naar binnen verplaatst. Oorzaak: een ‘geluidslek’ aan de achterkant van het podium, waar een drumklap met 64 dB al te hard bleek voor de meetapparatuur. Dus werd dat vrij drastische besluit genomen ‘in samenspraak met de gemeente’, jaja. Het gekke vind ik dat het festival dat zelf eigenlijk nergens zo gecommuniceerd heeft. Maar goed, daar hebben we de Leeuwarder Courant dan weer voor.

Toch tof, zo’n hip festival in Leeuwarden. Ook nog in de schaduw van Bosk , begrijp ik.

Als ik het goed begrijp wordt er in Groningen wel eens jaloers naar zulke ontwikkelingen gekeken. Maar goed, daar hebben ze weer andere feestjes . Zie ook Eurosonic Noorderslag , waar je ook wel eens wat leuks tegenkomt. Ik herinner me als de dag van gisteren het uiterst stuwende optreden van Working Men’s Club, de traditionele Britse verrassing van dit Eurocentrische festival in een tent op de Grote Markt. Maar ja, dat was dus al tweeënhalf jaar geleden.

Nooit meer wat van gehoord zeker, die band?

Dat moet je niet zeggen. Pas verscheen Fear Fear , het sterkte tweede album van die band. Wel elektronischer, maar de oriëntatie is nog steeds op de Madchester-sound: het dansbare gezicht van de grauwe industriestad Manchester, zeg maar. Denk Happy Mondays (wier bassist Paul Ryder afgelopen week overleed , trouwens), denk New Order met de machines voluit.

Over New Order gesproken.....

Niet dat er bij mij heel veel voor nodig is, maar Ik was deze week tot tranen toe geroerd door een heel bijzondere versie van , hun eerste single. Een stel leerlingen van een school in Manchester had uitgerekend dit nummer uitgekozen om aandacht te genereren voor de oorlog in Oekraïne, en de onschuldige slachtoffers van die ellende daar.

Het is een heel mooie versie geworden, met koor en strijkers, en je snapt wel waarom bijvoorbeeld de beginregels This is why events unnerve me / Define it all, a different story weerklank vinden bij deze kids. De band gaf royaal toestemming om dit nummer voor dat doel te benutten.

Er is trouwens een interessante link tussen New Order en Oekraïne. Aan het begin van hun carrière, in 1981, speelden ze een keer in een Oekraïens cultureel centrum in New York, Ukrainian National Home. Dat concert is opgenomen en uitgebracht op video, onder de titel Taras Shevchenko : de nationale dichter van Oekraïne. Naar aanleiding van die release verkoopt de band alsnog t-shirts . De opbrengst is natuurlijk voor de goede zaak.

Nieuws

menu