Gamereview | Oddworld: ode aan antiheld Abe

Hij is vast de lelijkste held uit de gamegeschiedenis, maar wat is het fijn dat Abe weer terug is in Oddworld: Soulstorm.

Abe, held tegen wil en dank in Oddworld: Soulstorm.

Abe, held tegen wil en dank in Oddworld: Soulstorm.

Het begin van deze Oddworld is overweldigend. In hoog tempo wordt het verhaal verteld, dat in eerdere games werd opgediend, tot we bij het startpunt van dit nieuwe avontuur aanbelanden. In dit stukje geschiedenis komen ook al tal van hilarische momenten voorbij zodat je zeker weet: dit wordt lachen.

Neem de namen van de kranten die voorbijkomen, en waarvan de getoonde artikelen je op de hoogte stellen van wat zich eerder heeft afgespeeld. The Daily Deception en The Misinformer – ik denk dat het anno 2021 titels zouden kunnen zijn die een groot publiek aanspreken.

De historie van Oddworld gaat terug tot 1998. Toen verscheen Abe’s Odyssee voor de Playstation, Windows en – echt waar – DOS. Daarin is Abe een gelukkige, onwetende fabrieksarbeider, tot hij een sinister complot ontdekt waarbij zijn 99 medearbeiders dienen als grondstof voor een nieuw product. Het verdere verhaal staat in het teken van ontsnappen aan de schurken.

In de loop der jaren zijn er op diverse platformen (gameconsoles, computers, mobiele telefoon) spellen verschenen die het vervolg vertellen. Maar voor Soulstorm hebben de makers het grondiger aangepakt.

Het is geen remake van het origineel, met wat opgepoetste graphics, maar het is spel geworden dat de bedenkers destijds voor ogen hadden. De ontwikkelaars hebben overduidelijk hun personage lief en dit spel is eigenlijk een ode geworden aan Abe.

Met veel betere soft- en hardware dan twintig jaar geleden is Oddworld: Soulstorm een totaal andere game geworden. Maar de essentie van Abe staat overeind, net als de essentie van het spel. Het is het verhaal van de antiheld die opnieuw aan de bak moet om zijn volgelingen weg te leiden van het gevaar.

Dat gevaar dient zich aan door instortende bruggen, ontploffingen, beschietingen en veel brandende obstakels. Het is maar goed dat in het begin van het spel veel savepoints aanwezig zijn. Abe slaat zich, tegen wil en dank maar zo goed en zo kwaad als hij kan, door alle beproevingen heen.

Het mooie van zo’n kleine studio als Oddworld Inhabitants is dat ze aanvoelen dat er meer potentie in hun held zat en stug doorwerkten. Oddworld: Soulstorm combineert de humor van games als Ratchet and Clank, de grimmige werelden van Fallout en het snelle rennen, springen en overleven van Sonic.

Zonder bugs verloopt het avontuur echter niet. Soms weigeren je volgers, de Mudokans, gewoon te doen wat ze moeten doen: allemaal een machine bedienen om een volgend level te openen. Dat is vervelend, want eigenlijk zou je die sukkels dan het liefst willen achterlaten. Maar dat is geen goed idee, omdat je als speler aan het einde beloond wordt voor het aantal Mudokans dat je over de eindstreep brengt.

Het is knap dat de makers in zo’n verder vooral vermakelijk spel toch iets van de gemoedstoestand van Abe op je over weten te brengen. De eenzaamheid en ellende straalt soms van zijn gezicht.

Held tegen wil en dank, dat is Abe.

Oddworld: Soulstorm , voor Playstation 4 en 5 en PC. Ontwikkelaar en uitgever Oddworld Inhabitants. Bijzonderheid: gratis op PS5 voor abonnees PS Plus tot mei.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Media
Gaming
Play