Even een blokje om: fotoserie wandelstellen in de buurt van Hurdegaryp

Even een blokje om, veel meer kunnen we nu niet. Fotograaf Peter Kooij maakte deze foto’s van wandelstellen in de buurt van Hurdegaryp: ‘Even lekker buiten.’

FOTO PIETER KOOIJ

FOTO PIETER KOOIJ

Rudi Carrell zong het al in 1976: Samen ’n straatje om . Maar in dat liedje gaat het over een hond en zijn baasje. Tijdens de lockdown lopen veel meer mensen – ook zonder hond – ‘even een straatje om’.

Dat viel ook Peter Kooij uit Zeist op. Jarenlang was hij studiofotograaf in Amersfoort. De afgelopen jaren is hij steeds vaker in Hurdegaryp, waar zijn moeder woont. Hij is er deels als mantelzorger, maar ook om het ouderlijk huis, dat nog van pake en beppe is geweest, op te ruimen. ,,We hebben nooit iets weggegooid.”

Als hij dan toch in Friesland is, mag hij graag tussendoor even fotograferen met zijn Rolleiflex uit 1951. Een ‘twee-oog’-camera, met filmpjes voor twaalf opnamen. ,,Al van jongs af ben ik onder de indruk van de prachtige foto’s van Cas Oorthuys. Bij mijn opa en oma stond zijn boek Rotterdam dynamische stad in de kast.’’

Toen Kooij zelf begon te fotograferen, was dat vooral op kleinbeeld. En hij ging camera’s verzamelen. ,,Uit nieuwsgierigheid en ook om mee te experimenteren.’’ Vijftien jaar geleden kocht hij zijn Rolleiflex, een heel ander type camera dan hij gewend was. ,,Het werd al snel mijn favoriete camera, analoog, vierkant en zwart-wit.’’

Voor Kooij zit de uitdaging in de beperkingen van de camera, die hem dwingen goed te kijken en creatief te zijn. ,,Pas na een paar jaar realiseerde ik mij dat ik nu met dezelfde camera fotografeer als Cas Oorthuys in de jaren 50. Vroeger vond ik zijn foto’s gewoon mooi, nu waardeer ik zijn werk misschien nog wel meer omdat ik weet met welke beperkingen hij als fotograaf te maken had.’’

Kooij schiet graag series. Hij fotografeert al vijf jaar op Landgoed Amelisweerd in de buurt van zijn woonplaats. En hij volgde Bart Helmholt, toen die zijn comeback maakte in het fierljeppen. ,,Die zou bekroond moeten worden met een record’’, was het plan. Kooij mocht zich tussen de schansen ophouden en kon een mooie reeks maken. ,,Het is een hele uitdaging, sport fotograferen, want je moet van tevoren scherp stellen.’’ Pas als hij thuis de film heeft ontwikkeld, weet hij zeker of de beelden geslaagd zijn.

Toen hij afgelopen jaarwisseling probeerde carbidschieters vast te leggen viel hem op dat er veel kleine groepjes mensen een wandelingetje maakten. Hij fietste rond (,,op de fiets die nog van mijn pake is geweest’’) en zag er een serie in. Onderweg in de trein terug naar Utrecht schreef hij er het volgende over:

‘Er wordt veel gewandeld sinds de lockdown. Het verenigingsleven ligt stil, visite is zeer beperkt mogelijk en ergens een kop koffie drinken is er ook al niet bij. Dan blijft er niet veel meer over dan een blokje om, zoals in Hurdegaryp. Na de aanleg van de rondweg, en vooral de bijbehorende tunneltjes en fietspaden, kun je nu mooi een rondje net buiten het dorp wandelen. De meeste mensen doen dat in een bubble van twee, even lekker buiten, met op de achtergrond het geraas van het doorgaande verkeer’.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
Fotoserie