Leven in de prehistorie, met als de aardkinderen van Jean M. Auel: waarom ook niet? | stukgelezen

De Aardkinderen van Jean M. Auel

Lezers reageerden massaal op Stukgelezen, onze oproep om favoriete boeken en fragmenten te delen. De komende weken vertellen zij in deze rubriek over hun favoriete boek. Vandaag: de serie De Aardkinderen van Jean M. Auel.

,,Waarom ook niet?’’, zegt Lammie Kwint uit Appingedam herhaaldelijk. Leven in de prehistorie? Je eten zelf bij elkaar scharrelen? Een leeuw als huisdier? Zelf je medicijnen maken? ,,Waarom ook niet? Want ja, men was in die tijd niet anders gewend.’’

Het zijn wijze lessen die ze heeft getrokken uit de serie De Aardkinderen van de Amerikaanse schrijfster Jean M. Auel. Ze heeft de zes boeken al twee keer verslonden, op vakantie, in de voortent van de caravan, en ze staat op het punt om er straks voor de derde keer aan te beginnen.

Kampvuur

De verhalen over de hoofdpersoon Ayla, een cro-magnonvrouw die in de ijstijd, zo’n dertigduizend jaar geleden, opgroeit bij een groep Neaderthealers zijn wat Kwint betreft onweerstaanbaar - de dagelijkse problemen in en om de grot, het gedoe in de groep, de romantiek bij het kampvuur, de ruzies tussen de stammen, als ze eenmaal begint te lezen, ben je haar een poosje kwijt.

Kwint is eigenlijk verpleegkundige maar werkt tegenwoordig, na een periode van nek- en schouderklachten, op de administratie van een verpleeghuis. Als ze vrij heeft, leest ze vanalles - van de boeken van Dan Brown en Stieg Larsson tot het werk van Erich von Däniken, in feite is geen boek uit de bibliotheek veilig voor haar en thuis, op haar slaapkamer, heeft ze inmiddels ook een aardige collectie.

De liefde

Het mooiste deel uit de serie vindt ze Vallei van de paarden dat oorspronkelijk uitkwam in 1982. In dit deel wordt Ayla verstoten uit haar groep, de Stam van de Holenbeer, en moet ze zichzelf zien te redden in een vallei. Maar uiteindelijk, zoals wel vaker, wacht de liefde daar op haar.

,,Het gaat me erom dat ik word meegezogen in die werelden’’, zegt Kwint enthousiast. Wanneer ze leest, ziet ze alles voor zich. Zo schoot haar tijdens het leven een plek bij de kleedruimtes van het oude zwembad van Winschoten in gedachten. Daar zou Ayla in de prehistorie best eens kunnen hebben rondgelopen, vermoedt ze. ,,Ik vraag me weleens af of daar ooit archeologische vondsten zijn gedaan.’’

Sneek

Deze zomer gaat ze met haar man en met de caravan naar een kleine camping aan het water bij Sneek. Dan duikt ze het verhaal weer in. ,,Nu al zin in.’’

En oh ja, Kwint heeft ook nog een tip: verfilm deze serie nou eens met de nieuwste computertechnologie, dat kan een oogstrelende productie worden. ,,Ayla heeft een wolf en een leeuw als huisdieren, dat kan je prachtig maken met computers volgens mij!’’ Bij deze.

Nieuws

menu