Eilandmeisje laat 25 waddenvogels vliegen

Verhalenjutter Marloes Fopma sprokkelde mooie vertellingen over 25 vogels die voorkomen op Terschelling. Een liefdesverklaring aan de tureluur en de rosse grutto.

Tureluur, illustratie uit boek 'Vogels van de wadden: 25 verhalen'.

Tureluur, illustratie uit boek 'Vogels van de wadden: 25 verhalen'. FOTO MARLOES FOPMA

Het was jaren geleden, bij de voorstelling Tracks op Oerol , dat het kwartje viel bij Marloes Fopma, alias het Eilandmeisje. Ze was diepgeraakt door de muziek van Sytze Pruiksma en de verhalen van Theunis Piersma over weidevogels. De tranen schoten het Eilandmeisje, destijds de rechterhand van Joop Mulder bij Sense of Place, in de ogen.

,,Toen werd er een zaadje geplant’’, zegt ze. Een zaadje dat leidde tot een boek over 25 waddenvogels, een uitgave van haar eigen eilanduitgeverij, fraai geïllustreerd met aquarellen van de eilander kunstenaar Frans Schot.

‘De polder staat van uitbundigheid op knappen’, zo luidt de beginzin van het hoofdstuk over de tureluur. In een weiland, op een paaltje staat de tureluur, ‘de schildwacht van de polder’, schrijft Fopma. ‘Klein en dapper houdt de steltloper met zijn rode poten luidruchtig de wacht met zijn ‘tluu!’’

Tureluur

De tureluur is een vogel waarmee het Eilandmeisje zich wel kan identificeren: klein en druk, altijd bezig, vol plannen. Zo is Marloes Fopma zelf ook. Ze maakt boeken, neemt eilandgasten op sleeptouw en vertelt hen verhalen over Terschelling, ze heeft een eigen uitgeverij en loopt over van de plannen die allemaal om eilandliefde draaien en hoe die liefde over te brengen. Het is een authentiek streven: ze hoeft geen hotelbedden vol te krijgen of vakantiehuisjes te vullen, het gaat Fopma er gewoon om te laten zien hoe mooi het op de Waddeneilanden is, wat een waardevol en cultuurrijk gebied het is.

Ze noemt zich ‘verhalenjutter’ en zo, al juttend, is het vogelboek ook tot stand gekomen. Ze las alles wat los- en vastzat over vogels, nieuwe en stokoude publicaties, ze struinde het internet af, sprak met eilanders en wetenschappers en kwam zo tot 25 schetsen van vogels, van de kleine mantelmeeuw tot de bontbekplevier, van de kanoet tot de velduil. Ze werd half-verliefd op de lepelaar, maar raakte ook betoverd door de zwartbuikrotgans, mysterieuze vogels waarvan men vroeger dacht dat ze niet uit een ei kwamen, maar aan bomen op zee groeiden.

Door zich zo intensief met vogels bezig te houden, is het Eilandmeisje anders naar de wereld gaan kijken, ze kan de natuur om zich heen nu beter lezen. Het lijkt ook alsof ze méér ziet.

Nog een boek

Als ze een bergeend met vier jonkies over het wad ziet scharrelen, weet ze nu dat er heel wat kleine eendjes zijn gesneuveld, want zo’n bergeend krijgt gemiddeld tien jongen. ,,Het klinkt misschien een beetje zweverig’’, zegt ze, ,,maar het is echt alsof ik een diepere verbinding met vogels heb gekregen. Dat begon tijdens het schrijven en dat gevoel is gebleven.’’

Nu deze 25 waddenvogels zijn uitgevlogen, borrelt het verlangen naar nog een boek op, misschien opnieuw over vogels, misschien wel over iets anders. Fopma gaat het vogelboek in ieder geval bewerken tot een kinderboek met rijmpjes. Dat moet deze herfst verschijnen. Daarna is het de hoogste tijd om weer op pad te gaan, verhalen jutten.

Vogels van de wadden: 25 verhalen . Door Marloes Fopma, met aquarellen van Frans Schot. Uitgeverij Eilandwijs, 29,95 euro. Te bestellen via: www.eilandwijs.nl en www.eilandmeisje.nl

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
Waddengebied