Directeur Sietske Bloemhoff neemt na 35 jaar afscheid van de Stellingwarver Schrieversronte

Directeur Sietske Bloemhoff uit Nijeberkoop heeft na 35 jaar afscheid genomen van de Stellingwarver Schrieversronte in Oldeberkoop. ,,Et is tied veur een ni’j begin.”

Stellingwarver Schrieversronte-directeur Sietske Bloemhoff neemt afscheid.

Stellingwarver Schrieversronte-directeur Sietske Bloemhoff neemt afscheid. FOTO RENS HOOYENGA

Donderdag was de laatste werkdag van directeur Sietske Bloemhoff van de Stellingwarver Schrieversronte. Nu is het klaar en dat voelt wat onwerkelijk. Ze heeft nog een lijstje met klussen, maar daar kan ze in alle rust mee aan de slag. Niks hoeft, het mag. Een vreemd, maar ook wel weer fijn idee. ,,Ik kuierde vri’jdagmorgen mit de beide honnen en zag hoe prachtig as de zunne opkwam. In plak van te daenken wat ik allemaole nog doen moeten zol, docht ik: dit is een ni’j begin.’’

Ze is 66 jaar en gaat met pensioen. Abel Darwinkel (52) uit Appelscha neemt de klus over. En dat is goed. Bloemhoff heeft in de loop der jaren de Stellingwarver Schrieversronte mee helpen uitbreiden en er voor gezorgd dat de vereniging is meegegaan met de tijd. Ze heeft gebouwd aan een organisatie die niet alleen waakt over de taal, maar ook over het culturele erfgoed van de Stellingwerven. ,,D’r bin staorigan meer jonge meensen die de tael ok mit uutdregen, we bin aktief op ’e sociaole media, geven nog de hieltied boeken uut en maeken podcasts en films.”

'D’r bin staorigan meer jonge meensen die de tael ok mit uutdrege'

Toen ze in 1984 begon was er mot met de provincie. De Stellingwerven weigerden de verplichte lessen Fries aan te bieden op de basisscholen. Immers, vrijwel niemand die het daar spreekt. De provincie zwichtte voor de protesten en in plaats van Fries, kregen de lagere schoolleerlingen het vak heemkunde aangeboden. Lessen over de taal en streek. Bloemhoff werd aangetrokken om daar invulling aan te geven.

De Stellingwarver Schrieversronte floreerde en de uren van Bloemhoff werden uitgebreid. Ze ging onder meer meewerken aan het Stellingwerver woordenboek. Een project dat is opgezet en voltooid door Sietskes broer Henk. De liefde voor de minderheidstaal hebben ze van huis uit meegekregen, zegt boerendochter Sietske. ,,Mien mem praotte Stellingwarfs en mien heit, die van Jubbege kwam, Fries. Wat is et toch mooi aj’ twie taelen van huus uut mitkriegen, al was et netuurlik wel et Stellingwarfs dat wi’j bruukten.”

Bezuinigingen

Haar inzet bij de Schrieversronte leidde er in 2007 toe dat ze werd aangesteld als directeur. De energie haalde ze uit de projecten die ze deed, maar de organisatie moest wel alsmaar financieel meer inleveren. En daar kon ze, tot haar grote frustratie, niets aan doen. Tegen overheden die het Stellingwerfs niet erkennen, valt nauwelijks te vechten. Neem toenmalig burgemeester Gerard van Klaveren van Ooststellingwerf. Hij had niks met de taal. ,,Hi’j wol d’r amper geld instikken en vun bi’jglieks dat oons Kenniscentrum en archief wel naor Liwwadden verhuzen konnen. Dat is vanzels niet deurgaon, want we hebben tal van unieke verzaemelings die hier in de streek zels thuusheuren.”

'Gelokkig hebben we veul vri’jwilligers die heur mit liefde veur et Stellingwarfs en de streekkultuur inzetten'

In tien jaar tijd is de subsidie met een ton teruggeschroefd naar 145.000 euro. De Schrieversronte moest het wetenschappelijk onderzoek wegbezuinigen. Vanaf 2021 zijn er nog twee vaste krachten: een directeur voor 24 uur en een administrateur die 8 uren aan de slag is. Omdat ze het vak zo leuk vond, stak Bloemhoff ook veel vrije tijd in de projecten. ,,En gelokkig hebben we veul vri’jwilligers die heur mit liefde veur et Stellingwarfs en de streekkultuur inzetten. Mar ik hebbe et op mien meniere daon, een ni’je direkteur zal et toch weer hiel aanders doen.”

Even zag het er naar uit dat het Stellingwerfs eindelijk door overheden serieus genomen zou worden. In 2018 werd bekrachtigd dat het Nedersaksisch waartoe het Stellingwerfs behoort, een ‘wezenlijk, volwaardig en zelfstandig onderdeel’ van de taal in Nederland is. Landelijke, provinciale en gemeentelijke overheden in het Nedersaksische taaldeel beloofden dat ze zich, voor zover mogelijk, zullen inzetten voor behoud en bevordering ervan.

'Waoromme is de perveensie niet wies mit de diversiteit an taelen in Frieslaand?'

Het was een feestelijke dag, maar sindsdien is er amper wat gebeurd. Dat frustreert Bloemhoff. ,,Wat now gebeurt is dat in wezen een minderhiedstael een nog kleinere tael votdrokt.” Dat is niet alleen respectloos tegenover de Stellingwervers die trots zijn op hun taal, maar ook oerdom. ,,Waoromme is de perveensie niet wies mit de diversiteit an taelen in Frieslaand? Al die verschillende taelen, dat is toch poere riekdom?”

Er liggen vijf door Bloemhoff ontwikkelde projecten op de plank, maar daarvan is dit jaar nog niks uitgevoerd. De Schrieversronte krijgt de co-financiering niet rond en heeft de provincie gevraagd om samen naar een oplossing te zoeken. ,,Pas volgend jaor wil men daor over praoten. Et is beschaemend dat d’r zo ommegaon wodt mit een klein taelinstituut.”

Als het weer mag, dan wil Bloemhoff graag afscheid nemen met een symposium. Met door haar uitgekozen sprekers en een optreden van de band Turf waar ze in het verleden mee toerde.

En, verder nog plannen? ,,Jawisse”, klinkt het vastberaden, ,,d’r liggen nog een peer boeken op veerdere uutwarking te waachten, zoas een Stellingwarfs Kookboek. Daor gao ik eerst mit an de slag veur de Schrieversronte.” Lachend: ,,Mar dat doe ik dan wel in mien eigen tied.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur