Wâldpiken zijn volgens sommigen messentrekkers, criminelen, zedeloze mensen met een kort lontje. Anita Terpstra neemt het op voor haar voorouders uit de Wouden

Harrekieten, wâldpiken, dat zijn volgens sommigen messentrekkers, criminelen, zedeloze mensen met een kort lontje. Althans, zo luidt het vooroordeel. Maar het is ook de familie van schrijfster Anita Terpstra. Ze neemt het in haar nieuwe boek Al mijn moeders voor ze op en balt een vuist naar de instanties die haar voorouders uitbuitten en in de steek lieten.

Schrijver Anita Terpstra in de Blokhuispoort, het voormalige Huis van Bewaring of gevangenis.

Schrijver Anita Terpstra in de Blokhuispoort, het voormalige Huis van Bewaring of gevangenis. FOTO HOGE NOORDEN/JACOB VAN ESSEN

Denn die einen sind im Dunkeln

Nieuws

menu