Wat kunnen undercoveragenten doen tegen openbaar maken van hun gegevens (zoals Jan Huzen dreigt te doen)? Als het kwaad geschied is, heel weinig

Tussen de demonstrerende boeren bevonden zich ook undercoveragenten. Foto: ANP Foto: ANP

Jan Huzen uit Nieuw-Weerdinge dreigt adressen van undercoveragenten openbaar te maken, omdat zij zich onherkenbaar mengen onder betogers bij boerenprotesten. Kan hij dat straffeloos doen?

Huzen zegt op de Facebook-pagina Steungroep Boeren & Burgers, een platform met ruim 168.000 leden, dat hij een signaal wil afgeven richting de ‘falende overheid’ en daarom dreigt hij de adressen van undercoveragenten in deze groep te plaatsen. Het gaat om gegevens van agenten die zich incognito mengden onder demonstranten die woensdag aanwezig waren bij het boerenprotest in Bilthoven.

‘Alleen bij goede reden publiceren’

Op de pagina circuleren al foto’s en video’s van een aantal agenten. Ook publiceerde Huzen het telefoonnummer van bestuurder Hans Schoones van de politievakbond ANPV. De politie zegt de pagina goed in de gaten te houden. Veel meer dan dat is op voorhand ook niet mogelijk, legt advocaat Gertjan van den Hout uit.

„De Algemene verordening gegevensbescherming, de AVG, zegt dat publicatie van privacygevoelige gegevens alleen mag als dat noodzakelijk is voor het behartigen van een gerechtvaardigd belang van degene die ze publiceert. Als iemand dreigt om bepaalde gegevens van jou openbaar te maken, zou je op die gronden een kort geding kunnen aanspannen om dat te voorkomen.”

De eiser kan een verbod op publicatie vragen en daarbij een dwangsom eisen, voor het geval de gedaagde de gegevens toch deelt. Bij zo’n spoedprocedure komt de voorzieningenrechter met een snelle, voorlopige beslissing.

‘Goede kans’

Volgens Van den Hout maken de undercoveragenten een goede kans om via een kort geding publicatie van hun gegevens te voorkomen, mochten zij zo’n zaak aanspannen. „Uiteindelijk is het aan de rechter natuurlijk, maar ik zie hier nog niet zo snel een noodzakelijke en rechtvaardige reden om hun adressen op internet te zetten. Dit lijkt mij een geval van doxing, een verschijnsel waarbij iemand opzettelijk de persoonsgegevens van een ander openbaar maakt om te chanteren of te schokken.”

De vraag is wel of een spoedprocedure op tijd komt en daadwerkelijk helpt om iemand tegen te houden. En is het kwaad eenmaal geschied, dan is het heel lastig om een eventuele privacyschending weer ongedaan te maken. Ook een gang naar de rechter levert niet altijd het gewenste resultaat op.

Risico

„Je zou een schadevergoeding kunnen eisen, naast de eis dat je gegevens worden verwijderd natuurlijk. Maar Nederlandse rechters leggen, ook als ze je gelijk geven, doorgaans maar weinig schadevergoeding op”, legt Van den Hout uit. „Bovendien neem je met een rechtsgang het risico dat je alleen nog maar meer aandacht op jezelf vestigt. Daar moet je wel goed over nadenken.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Binnenland